• 100% Privacy waarborg
  • Persoonlijke advies
  • ISO-gecertificeerd lab
  • Eenvoudig zelf afnemen
  • Assistentie & Support

Wat kan een DNA onderzoek voor sporters betekenen

Fysieke activiteit beinvloedt onze gezondheid over het algemeen op een goede manier, maar sommige sporten zijn gunstiger voor de één dan voor de ander. Onderzoekers hebben ontdekt dat een bepaald soort training goed is voor sommige mensen, terwijl de invloed ervan op anderen minder optimaal is of zelf resulteert in een opstapeling van vetweefsel. Genen spelen hierin een grote rol. Genetica heeft bijvoorbeeld grote invloed op onderdelen van atletische prestaties zoals kracht, sterkte, uithoudingsvermogen, spiervezelomvang en samenstelling, flexibiliteit, neuromusculaire coördinatie, temperament en andere eigenschappen. En precies daarom kunnen we je met behulp van een DNA onderzoek aanbevelingen geven om je lifestyle optimaal te ondersteunen.

DNA test voor sporters

Spierstructuur 

Het spierstructuur hoofdstuk in onze DNA onderzoeken bevat antwoorden op vragen over je spiertype en geeft inzicht in je prestatiepotentieel op het gebied van kracht en uithoudingsvermogen. We testen de genetische varianten van het ACTN3 gen en het PPAR-alpha gen. Deze genen hebben invloed op onze lichamelijke conditie en kracht. Deze genen hebben dus grote
invloed op het feit dat sommige mensen beter zijn in sport waar kracht en vermogen is vereist, terwijl anderen van
nature ‘marathonlopers’ zijn.

In een van de vele studies die er tot dusver zijn gedaan, hebben Australische wetenschappers meer dan 400 topsporters onderzocht. De topsporters werden in twee groepen verdeeld. De eerste groep bestond uit atleten van disciplines waarbij overwegend kracht en snelheid nodig zijn, de ‘sprinter-groep’. De andere groep bestond uit topsporters van een uithoudingsvermogen-sport, de ‘marathon-groep’. Wetenschappers ontdekten dat er in de sprinter-groep, mensen met twee functionele kopieën van het ACTN3 gen overheersten. In de marathon-groep overheersten mensen met twee niet functionele kopieën van het ACTN3 gen. Ook het PPAR-alpha gen bepaalt mede een specifieke spierstructuur in ons lichaam. Omdat we zowel het PPAR-alpha gen als het ACTN3 gen analyseren, kunnen we een inschatting maken van je kracht- en uithoudingspotentieel. Zo kunnen we voorspellen welke trainingen het meest succesvol voor je zullen zijn. Vergeet echter nooit dat genetica een onderdeel is van het resultaat. Door training kun je spiervezels sneller, sterker maken maar er blijft altijd een genetische factor aanwezig.

spierstuctuur sporter DNA test

Krachttraining

Krachttraining kan worden omschreven als het gebruik van weerstand (bv door het gebruik van barbells, dumbells of lichaamsgewicht) voor het samentrekken van spieren, om spieren krachtiger te maken en ze te vergroten in omvang of uithoudingsvermogen. Als krachttraining op de juiste manier wordt uitgeoefend, verbetert het de gezondheid van onze botten en de algehele gezondheid. Het verlaagt het risico op lichaamscomplicaties en verbetert de hartfunctionaliteit. Krachttraining wordt vaak ingezet wanneer mensen hun spieren willen vergroten. Krachttraining is aanbevolen voor mensen die vet willen verbranden, omdat een lichaam met grotere spieren meer calorieën verbrandt.

Mensen reageren verschillend op krachttraining, dit is genetisch bepaald. Wetenschappers hebben een groep mensen bestudeerd die gedurende 12 weken een intensief, progressief krachttrainingsschema volgden. Het gewicht waarmee
werd getraind, werd zeer snel verhoogd. Na afloop van het programma bleek dat, naast een positieve uitkomst, sommige mensen ongeveer 6% verhoging van het onderhuids vet hadden ontwikkeld. Dit verschijnsel is bij mannen wetenschappelijk bewezen. Sommige mannen hebben meer voordeel bij krachttraining dan anderen. Bij vrouwen is dit niet wetenschappelijk bewezen. Dit is niet vreemd, omdat mannen en vrouwen anders reageren op vet opstapeling en vet verbranding.

spierstructur sporter DNA test

Blessure gevoeligheid

We meten binnen ons DNA onderzoek het risico op het ontwikkelen van een blessure van spieren en pezen die kunnen ontstaan door wandelen, hardlopen, voetballen, tennis, etc. Pezen en spieren zijn verantwoordelijk voor het verbinden en ondersteunen van botten en organen. Daardoor zijn ze gevoelig voor blessures, zeker bij snelle, zware bewegingen. Er zijn twee verschillende soorten blessures: acute en sluimerende blessures.

Acute blessures ontstaan door een incident, waarbij de symptomen vrijwel direct zichtbaar zijn, zoals een verstuikte enkel waarbij de enkel opzwelt. Sluimerende blessures vloeien voort uit langdurige, constante frictie, waardoor er langzaam een blessure ontstaat. Vaak zonder direct zichtbare symptomen. Onze genen dragen voor een groot deel bij aan onze blessure gevoeligheid. Als we een hoge blessure gevoeligheid hebben, kunnen we de training, met name de warming up, cooling down en stretching, hier op aanpassen. En daarmee het risico op blessures verkleinen.

blessure gevoeligheid DNA onderzoek sporters

Uithoudingsvermogen

Hoe intensiever onze training, hoe meer zuurstof we nodig hebben. Op een bepaald punt kunnen we niet meer zuurstof verbruiken, ook al verhogen we de intensiteit van de training. Dit noemen we het VO2max punt. Daarom heeft onze VO2max een grote invloed op onze duurvermogen. VO2max is de maatstaaf van het zuurstofverbruik van een individu en geeft het maximale zuurstofvolume aan dat ons lichaam kan gebruiken binnen één minuut. VO2mx wordt weergegeven als liters per minuut (l/min) of als relatieve waarde in miniliters zuurstof per kilogram lichaamsgewicht per minuut (ml/(kg x min).

VO2max wordt gedeeltelijk bepaald door de kracht van de hartslag en gedeeltelijk door het soort training dat ons lichaam gewend is. Hoge VO2max waarden hebben een goede interactie tussen het respiratoire (longen en hart), cardiovasculair (hart en vaten) en neuromusculaire (zenuwstelsel) systeem nodig. VO2max speelt een rol in het succes van een atleet, maar is niet uitsluitend verantwoordelijk voor de resultaten. Er zijn andere factoren die bijdragen aan het presteren van een atleet, zoals lichaamsgewicht, vetpercentage, stofwisseling en bewegelijkheid. Daardoor kan het zijn dat twee marathonlopers met hetzelfde VO2max, verschillende uitslagen behalen tijdens een race.

DNA test uithoudingsvermogen

Hersteltijd na training

Wist je dat een training oxidatieve stress in je lichaam kan veroorzaken in de vorm van vrije radicalen? Ook kunnen tijdens een training, complexe immuunsysteem processen beïnvloed worden, wat effect heeft op ontstekingen en kunnen leiden tot chronische ontstekingen.

Vrije radicalen komen continu vrij in ons lichaam tijdens cel-stofwisselingsprocessen. Vrije radicalen op zichzelf zijn niet zo slecht, maar kunnen bij verhoging leiden tot oxidatieve stress. Dit kan ervoor zorgen dat het immuunsysteem geactiveerd wordt. Dit kan voorkomen tijdens en na trainingen. Met name tijdens intensieve training is de opname van zuurstof in de spieren tot 20 keer verhoogd. Dit kan zelfs oplopen tot 100 keer in zeer actieve spiergroepen. Hierdoor worden er grote hoeveelheden vrije radicalen gevormd. Daarnaast worden er ook vrije radicalen geproduceerd bij skeletspier blessures. Als er meer vrije radicalen gevormd worden dan ons lichaam kan bestrijden met anti-oxidanten (zoals vitamine C, vitamine E, selenium, en co-enzym Q10), kan er oxidatieve stress ontstaan in het lichaam. Hierdoor zou er een chronische ontsteking kunnen ontstaan en daarmee het risico op blessures verhogen.

DNA test sporters hersteltijd

Hartcapaciteit

Ons hart pompt ongeveer 5 liter bloed per minuut door ons lichaam, als we rusten. Maar tijdens het trainen pompt ons hart ongeveer 25 liter per minuut door ons lichaam. Ons uithoudingsvermogen hangt af van een aantal factoren, zoals long- en hartcapaciteit om zuurstof naar de spieren te transporteren. Daarnaast is er nog een andere factor, de capaciteit van de spieren om de zuurstof te gebruiken en om te zetten in spieraanspanningen (contracties). Uw hart is een essentieel element en dient in goede conditie te zijn, om het maximale uit uw sportpotentieel te halen. Regelmatig bewegen is goed voor ons hart en daarmee goed voor onze algehele gezondheid, daar zijn wetenschappers het over eens.

Regelmatig bewegen verbetert de hartfunctionaliteit (de hartcapaciteit), wat belangrijk is voor ons uithoudingsvermogen. Bijvoorbeeld, iemand die fit is en regelmatig beweegt, kan dezelfde lichamelijke taak uitvoeren met minder belasting op het hart. Dit wordt gemeten aan de hand van een lage hartslag en bloeddruk gedurende de belasting. Iemand die niet getraind is, zal dus voor dezelfde belasting een hogere hartslag en een hogere bloeddruk krijgen. Het hart moet in staat zijn om de nodige zuurstof naar de gebruikte spieren te transporteren. Als het hart dus niet hard genoeg kan pompen, dan kan er wel zuurstof in het bloed zitten, maar wordt het niet optimaal naar de spieren getransporteerd. Dit limiteert het uithoudingsvermogen. Daarnaast is een goede hartcapaciteit in verband gebracht met het verlagen van het risico op hart- en vaatziekten, bloeddruk verlaging, LDL verlaging en HDL verhoging.

hartcapaciteit sporters DNA onderzoek

Spieromvang gen

Om vast te kunnen stellen wat uw potentieel is als het gaat om het vergroten van uw spieren (hypertrofie) hebben we een specifiek gen geanalyseerd, het zogenaamde IL15RA gen. Dit gen is betrokken bij het voorkomen van spierafbraak, vetvrije lichaamsmassa en spieropbouw in relatie tot training. Uw resultaat zegt u iets over uw genetische bepaling die wordt geassocieerd met de omvang van uw spieren en of u snel spierkracht ontwikkelt tijdens krachttraining. Het is duidelijk dat sommige mensen veel beter op bepaalde training reageren dan anderen. Sommige mensen hebben duidelijker zichtbare spieren na een jaar krachttraining dan sommige andere mensen na 10 jaar. Dit heeft te maken met het feit dat het spiervolume wordt aangestuurd door onze genen.

Studies hebben aangetoond dat IL-15 sterk verband houdt met het opbouwen van spiervolume tijdens krachttraining. En dat het IL15RA gen een groot aandeel heeft in de variabiliteit tussen mensen. Mensen met een ‘A’ type in hun genen hebben een veel grotere stijging in het vetvrije lichaamsgewicht en een grotere arm- en beenomtrek. Maar voor de spiersterkte geldt het tegenovergestelde: de relatieve kracht (uitgedrukt per kg van het lichaamsgewicht) is lager bij iedere ‘A’ notatie. Dus mensen met een ‘AA’ variant hebben een relatiefgrote spieromvang, maar een relatief lagespierkracht. Bij mensen met een enkele ‘A’ variant geldt dit in mindere mate.

Vechter vluchter DNA test sporters

Vechter of Vluchter

Zelf met jaren voorbereiding en training bezwijken sommige mensen toch onder hoge druk, terwijl sommige mensen gedreven worden door hoge druk en adrenaline. Dit heeft voor een groot gedeelte met het COMT gen te maken. Het COMT gen houdt verband met de afbraak van adrenaline. Door een bepaalde variant van dit gen zijn sommige mensen ‘vechters’, terwijl anderen van nature ‘vluchters’ zijn onder hoge druk. De dragers van een ‘GG’ gen notatie (de vechters), hebben een zeer actief COMT enzym. Daardoor breken zij adrenaline snel af, dit zorgt voor een laag basaal adrenaline level. De dragers van een ‘AA’ gen notatie (de vluchters), maken een COMT enzym aan met een lage activiteit. Dit zorgt voor een hoog basaal adrenaline level. De mensen met een ‘AG’ gen notatie hebben een gemiddelde COMT enzym functie.

Iedereen heeft een eigen optimaal adrenaline level. De vluchter is waarschijnlijk al op het ideale adrenaline level, zonder dat er hoge druk heerst. Op het moment dat er een uitdagende situatie ontstaat, stijgt het adrenaline level tot boven een functioneel niveau. Dit resulteert in zwetende handen, spiertrillingen, verslechterde coördinatie en het brein werkt te hard, waardoor onzuiver denken ontstaat en tunnelvisie optreedt. De vechters hebben normaal gesproken een laag adrenaline level. Daardoor kan dezelfde uitdagende situatie het adrenaline level verhogen tot een optimaal level, waardoor zij scherper, alerter zijn en helder kunnen blijven denken.

Warrior gene sporter dna onderzoek

Vetvrije massa 

Lean Body Mass (LBM) in het Engels, of vetvrije massa in het Nederlands, is een term die voor uw totale lichaamsgewicht zonder vet gebruikt wordt. Het omvat het gewicht van uw spieren, botten, organen en huid. Uw vetvrije massa bepaalt of u meer geneigd bent om een hogere lichaamsspierenmassa en lagere vetwaarden te hebben. Het optimale vetvrije massa percentage is 80 tot 85 procent van uw totale gewicht voor mannen en 75 tot 80 procent voor vrouwen. Uw vetvrije massa wordt sterk beïnvloed door uw genen, erfelijkheid speelt een rol variërend van 52 tot 84 procent. Als u genetisch voorbestemd bent om een hogere vetvrije massa te hebben, heeft u een grotere kans om een gespierd lichaam door middel van fitness oefeningen te krijgen.

Het hebben van een hoge vetvrije massa heeft vele gezondheidsvoordelen en is niet alleen gustig om eruit te zien als een zwemkledingmodel. Het percentage aan vetvrije massa heeft invloed op uw stofwisseling en energieniveau en beïnvloedt uw kracht en behendigheid. Een hogere vetvrije massa vermindert de kans op overgewicht, obesitas, een verzwakte eiwitbalans en osteoporose (lage botdichtheid).

spiermassa dna test sporters

Spierpijn

Spierpijn kan een van de grootste obstakels voor atleten zijn om hun maximale mogelijkheden te benutten. Tijdens het trainen produceren samentrekkende spieren melkzuur en waterstofionen door middel van een proces wat glycolyse genoemd wordt. Kleine hoeveelheden melkzuur werken als een tijdelijke energiebron. De ophoping van dit melkzuur tijdens intensief sporten kan een brandende sensatie in spieren veroorzaken en vermindert de samentrekking van spieren, wat resulteert in spierpijn. Ons lichaam heeft daarom een systeem om het melkzuur uit de spiercellen te transporteren.

Een molecuul genaamd monocarboxylate transporter 1 (MCT1) is verantwoordelijk voor het exporteren van melkzuur door het membraan van de spiercel. Een specifieke mutatie binnen het MCT1 gen beïnvloedt de hoeveelheid MCT1 transporter en beïnvloedt op die manier de mate waarin melkzuur uit onze spiercellen wordt verwijderd. Dit kan verder beïnvloeden hoe snel iemand zich vermoeid voelt en kan ook de hersteltijd na een training beïnvloeden.

spierpijn DNA onderzoek sporters

Slaapritme

Naast gezonde voeding en voldoende trainen is slapen zeer belangrijk. Joop Zoetemelk zei niet voor niets 'de tour win je in bed'. Sta jij graag vroeg op ’s ochtends, werk je het beste ‘s avonds of is het precies andersom? Dit komt gedeeltelijk door je ‘biologische klok’. Het is de natuurlijke klok in uw hersenen die uw lichaam vertelt wanneer je moet slapen, opstaan en eten. Het regelt ook je lichaamstemperatuur en hormoonspiegel.

Het begrijpen van je biologische klok is de eerste stap naar beter slapen en een beter algeheel welzijn. De voorkeur om een ‘ochtendmens’ te zijn, die houdt van vroeg opstaan, of een ‘avondmens’, die graag laat opblijft, is gedeeltelijk bepaald door uw genen. De CLOCK en SPAS2 genen hebben volgens onderzoek invloed op je slaapritme en kunnen u meer vertellen over uw natuurlijke slaappatroon. We onderscheiden ‘ochtendtype’, ‘gemiddeld type’ en ‘avondtype’ in ons genetisch onderzoek Nutri-Gene pro.

Slaapfotosite.jpg

 Ben jij nieuwsgierig geworden naar de voordelen van een DNA onderzoek voor sporters kijk dan via onderstaande link naar ons productaanbod en kom meer over jezelf te weten!

Ontdek onze DNA onderzoeken

  • Vraag informatiepakket aan

    Vraag hier uw informatiepakket aan.

    * Alleen voor artsen en therapeuten.

Informatiepakket